115

سينما

بررسي سينماي ابراهيم حاتمي كيا در پرتو نظريه چندآوايي باختين با تاكيد بر دو فيلم «آژانس شيشه اي» و «به نام پدر»

موضوع اين پژوهش بررسي چندآوايي در سينماي ابراهيم حاتمي كيا با بررسي موردي دو فيلم «آژانس شيشه اي» و «به نام پدر» است. ميخائيل باختين به عنوان يكي از مهمترين نظريه پردازان معاصر روس است كه تئوري چندآوايي را در حوزه نقد ادبي پايه ريزي كرده است. آراي باختين در دهه شصت توسط ساير متفكران خارج از روسيه شناخته شده و به سرعت جايگاه مناسب خود را پيدا كرد. چندآوايي در اصل به حضور چندين گفتمان در يك اثر نمايشي اطلاق مي شود به گونه اي كه هيچ يك از صداها سركوب نگردد و به يك اندازه فضا براي ظهور و بروز در عرصه متن داشته باشد. باختين، آثار داستايوفسكي را اولين نمونه متون چندصدايي معرفي مي نمايد. ابراهيم حاتمي كيا هميشه سعي كرده گفتمان ها و نظريات متضاد موجود در جامعه را به نحوي در فيلم هايش مطرح كند. به همين دليل فيلم هاي او همواره در سطوح مختلف جامعه رسوخ مي كند و همه گير مي شود. در دو فيلم مذكور انواع مختلفي از صداهاي و نظريات اجتماعي- فرهنگي مطرح مي شوند و با هم درگير شده و درام را پيش مي برند. اما در مقايسه نهايي و دقيق آثار اين فيلمساز مشخص مي شود كه اين صداي نويسنده است كه بر صداهاي ديگر مسلط است و بر آنها سايه انداخته است. حاتمي كيا به عنوان مولف هيچگاه نتوانسته پاياني بدون جانب داري و تعين نايافته بوجود آورد. در پايان فيلم هاي او دست آشكار نويسنده به ياري يك جناح گفتماني مي آيد و توازن قوا را بر هم مي زند.

فيلم نيمه بلند جريمه

سپهران، كامران

شيخ انصاري، مجيد

1395

95ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Ebrahim Hatami-Kia's cinema in light of Bakhtin's polyphonic theory with an emphasis on the films "The Glass Agency" and "In the name of father"

Mikhail bakhtin , polyphonic theory , Dialogism , war , Discourse

The film is a half-length fine

كارشناسي ارشد

هنر