1110

مهندسي معماري اسلامي

وجود مركز فرهنگي آموزشي هنرهاي ايراني اسلامي در جامعه مي تواند باعث تربيت متخصصاني در اين حوزه شود كه بتوانند هنرهاي اسلامي را به صورت كاربردي تر در جامعه جلوه دهند. هنگامي كه تعاملات اجتماعي در اين مركز بيشتر باشد انتقال تجارب، بيشتر و در نتيجه ي آن پيشرفت بيشتري حاصل مي گردد. رساله پيش رو شامل پنج فصل مي باشد. فصل اول به كليات پژوهش كه بيان مسئله و پيشينه پژوهش و بيان فرضيه و سوالات تحقيق و روش انجام تحقيق مي باشد، مي پردازدو بيان مي كند كه تحقيق فوق از نوع توصيفي تحليلي بوده و با گردآوري اطلاعات به روش كتابخانه اي و پرسشنامه سعي بر آن دارد تا به بازشناسي تعاملات اجتماعي در محيط هاي فرهنگي از طريق كالبدي بپردازد. در فصل دوم به ادبيات موضوعي طرح پرداخته مي شود، مفاهيم و مباني نظري توضيح داده خواهند شد و در ارتباط با انواع هنرهاي ايراني اسلامي توضيحاتي داده خواهد شد. در فصل سوم به توضيح و تشريح رويكرد كه تعاملات اجتماعي است، پرداخته خواهد شد. پرسشنامه ها و نتايج آنها ارائه مي شوند و ابعاد كالبدي در ارتقا تعاملات اجتماعي توضيح داده مي شوند و در انتها نتيجه گيري مي شود كه ابعاد كالبدي داراي بيشترين اهميت در ارتقا تعاملات اجتماعي هستند و فضاهاي نيمه باز به دليل ايجاد خلوت و تعامل به صورت دلبخواه براي فرد، مي توانند از لحاظ كالبدي براي تعاملات مناسب تر باشند.. در فصل چهارم نمونه هاي موردي كه الهام بخش طراحي هستند، برشمرده خواهند شد و استانداردها و سرانه هاي مرتبط با فضاي فرهنگي- آموزشي بررسي مي شوند و در انتها مباحث مربوط به تاسيسات طرح مطرح مي گردند. در فصل پنجم در رابطه با تحليل سايت و فضاهاي موجود در طرح (برنامه فيزيكي)، روابط فضايي و توضيحات مربوط به طرح مباحثي ارائه شده و در انتها نقشه ها و تصاوير طرح ارائه مي گردند.

دباغ، امير مسعود

ميرزا كوچك خوشنويس، احمد

1396

108ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

Designing of Iranian Islamic Arts Cultural Educational Center with the Approach of promoting Social Interactions

1/1/1900 12:00:00 AM

2540

كارشناسي ارشد

2539