1098

سينما

واكاوي نشانه شناختي مفهوم واقعيت در سينما با مطالعه‌ي موردي آثار محمدرضا اصلاني

پاياننامه ي پيش رو پژوهشي بر نظام نشانه‌اي سينما، شامل نشانه‌هاي تصويري (ديداري و شنيداري) است. از آنجا كه تصوير در نظام سينما، بازنمودي از شي جهان واقع است، هر آنچه در سينما بر پرده مي‌آيد بر معنا و مفهومي جدا از معناي ذاتي آن پديده در جهان واقع دلالت مي‌كند. اما آنجا كه سينما به انطباق به جهان واقع متعهد و محدود مي‌گردد، نقش دلالتي سينما كمرنگ مي‌گردد. در اين صورت واقع‌گرايي نه يك امكان زيبايي‌شناختي بلكه به عنوان امري طبيعي‌سازي شده نزد مخاطب تجربه مي‌گردد و اين نكته پنهان مي¬ماند كه سينما نيز همچون ساير هنرها از رهگذر بازنمايي امر واقع به شيوه‌هاي متفاوت و از خلال اغراض هنري و ايجاد معاني ضمني، بايد واجد كيفيات زيباشناختي باشد. اين پژوهش تلاش دارد به بررسي ساختارهاي سينما و يافتن نشانه‌هاي تصويري و نيز شيوه‌هاي ارتباطي(شبكه دلالتي) آنها بپردازد. براي رسيدن به اين هدف از منظر نشانه‌شناسي، جايگاه واقعيت و امر‌‌ واقع در نظام نشانه‌اي سينما مورد مطالعه قرار مي‌گيرد تا مشخص گردد كه به چه مفهوم، واقعيت در سينما همواره امري نسبي و قابل تغيير و تفسير است و آيا دامنه‌ي واقعيت در سينما مي‌تواند بر كيفيت واقع‌گرايي تاثير زيبايي‌شناختي اعمال نمايد. در مسير پژوهش، سه فيلم از محمدرضا اصلاني مورد بررسي قرار مي¬گيرد تا مشخص گردد سينماي او از طريق چه كيفياتي، واقع‌گرايي را نزد مخاطب باز تعريف مي‌نمايد. واژگان كليدي: نشانه‌شناسي، زيبايي‌شناسي، واقع‌گرايي، امر واقع

سال صفر

عسگري كيا، فرشاد

1397

154ص.: مصور (بخشي رنگي)

1/1/1900 12:00:00 AM

Semiotic analysis of the concept of reality cinema by studying the words of MohammadReza Aslani

semiotics , aesthetics , realism , the real

2515

Year Zero

كارشناسي ارشد

2514