1091

مهندسي معماري اسلامي

بررسي روش هاي احياء بافت تاريخي قزوين

فضاي شهري به عنوان مكان وقوع پديده هاي اجتماعي، جزئي لاينفك از خاطرات جمعي است. يك فضاي شهري فرسوده به تدريج كارايي خود را به عنوان بستر تعاملات اجتماعي و بازنمايي هاي جمعي از دست مي دهد و اين امر منجر به قطع ارتباط فرد با فضاي شهري و كمرنگ شدن خاطرات جمعي مي گردد. بنابراين صرفاً با تكيه بر آنكه يك فضاي شهري در گذشته هويتمند بوده است، نمي توان آن را همواره داراي هويت دانست. ﺿﻌﻒ ﺍﺻـﻠﻲ ﻣﻮﺟـﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺭﻳﺨﻲ ﺷﻬﺮﻱ، ﻋﺪﻡ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺍﻳــﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ¬ﻫﺎ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﺷﻬﺮﻱ، ﻓﺮﺳﻮﺩﮔﻲ ﻛﺎﻟﺒﺪﻱ ﻭ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ و همواره شاهد اين موضوع هستيم كه در اين بافت ها توقعات شهروندان در ارتباط با كيفيت محيط سكونت و يا كسب و كار خود تحقق نيافته است. بطور معمول اين بافت ها در داخل حريم و محدودۀ شهري شكل گرفته اند و بر همين اساس بر ساير اجزا و نواحي شهري نيز تأثير گذار است از اين رو فهم و درك مفهوم كيفيت محيط و فرهنگ آن، براي ارتقايش ضروري بنظر مي رسد. توجه به بافت هاي فرسوده و قديمي و رفع ناپايداري آنها، به موضوعي جدي و محوري تبديل شده، به گونه اي كه سازمان هاي ذيربط را به تكاپوي ساماندهي و بازآفريني اين بافت ها سوق داده است. در اين پژوهش سعي بر آن است تا با تكيه بر رويكرد فرهنگي هويتي به بررسي راهكارهاي باز آفريني بافت هاي تاريخي كشور كه به عنوان سرمايه هاي ارزشمند امروزه در مركز توجه نهادهاي شهري واقع شده اند، پرداخت. واژگان كليدي: بازآفريني، بافت تاريخي، فرهنگ، مركز تاريخي قزوين.

طراحي پرديس آموزش هنر و صنايع دستي

حسين سلطان زاده،

اصانلو، حسن

1394

141ص.: مصور (رنگي)، نقشه

1/1/1900 12:00:00 AM

Study Methods of rehabilitation of the historic fabric of Qazvin

Reproduction , Historical texture , Culture , Historical center of Qazvin

Design of art and crafts educational center

كارشناسي ارشد