1046

معماري داخلي

شكوه تمدن و هنر و معماري گذشته اين سرزمين بر كسي پوشيده نيست اما گذر زمان نيز امري است انكار ناپذير. متاثر از تحولات دنياي مدرن، كشور ما نيز پديده هاي نوين جهاني را تجربه مي كند و در بخشي از اين تجربه آنچه بحران هويت نام دارد، امروز گريبانگير كشور ما و معماري و هنر آن شده است. در اين پايان نامه پرسش از چيستي هويت است و اينكه آيا رجوع به گذشته ضرورت دارد يا خير. نقد ارزشهاي دوران مدرن بحث از هويت را به ميان آورد و در پي آن نسبت هويت و معماري، پرسش از نحوه ايجاد و خوانش هويت در اثر معماري را به وجود مي آورد. راهكار چيست؟ بازگشت ظاهري و تقليدي به آنچه در گذشته وجود داشته و يا الهام از گذشته و مفاهيم آن و كاربرد آن متناسب انسان مدرن. رويكردهايي از قبيل معماري بومي و منطقه گرايي پاسخ هايي است كه معماري در پي بحران هويت مطرح كرده است كه بر بهره گيري نوين از آثار گذشته تاكيد دارد، آثاري كه به واسطه تكامل تدريجي آنها در طول زمان ذاتا درست و ارزشمند بوده اند. در اين ميان نمي توان تمايزي ميان معماري و معماري داخلي قائل بود. نسبت اين دو مانند نسبت سطح است به فضا، به هم پيچيده و غير قابل تفكيك. بنابراين معماري داخلي نيز مي تواند محصولي هويت مند داشته و در اين ميان از مرزهاي فضا و سطوح بهره گيرد. مرزهايي كه مكان را مشخص مي كنند و به تعبير ونتوري معماري در اين نقطه حادث مي شود. در طول تاريخ نسبت به طراحي سطوح و آنچه تزئينات نام دارد بحث هاي متعددي شده است اما حتي تزئينات به سبك آدولف لوس، كه مقاله تزئين و جنايت به نام او گره خورده است، فقط تزئينات الحاقي كلاسيك نيست، بلكه تزئيناتي است كه خود سطح شده است. بنابراين كيفيت ارزشمند سطوح در معماري ايران و تزئينات آنها در آثار معماري و معماري داخلي گذشته مي تواند منبع الهامي در راستاي خلق آثار هويت مند باشد. سطوحي كه به تعبير اردلان از طريق صور هندسي فضا را قبضه مي كنند. هندسه، نقش و رنگ كيفيت سطوح را مي سازند. سه عنصري كه در جهان امروز به صورت گسترده در طراحي و متناسب خواسته انسان امروز به كار مي روند اما با وجود اينكه اين سه عنصر در پيشنيه ما جايگاه مهمي داشته است، امروز كمتر با كيفيتي مناسب زمان حال به كار مي رود. پژوهش حاضر سعي در بررسي امكان بهره گيري از اين عناصر جهت طراحي فضايي متناسب با هويت گذشته و در عين حال متناسب با انسان عصر حاضر دارد. در اين راستا محل بررسي چنين امكاني، در فرودگاه كه دروازه ورودي هر كشوري است، قرار داده شده است. فضايي كه مارك اوژه آن را نامكان و محصول سوپرمدرنيته مي داند، اما به جهت اينكه اولين نقطه حضور در جغرافياي يك كشور است شايد ضرورت برخورداري از يك طراحي هويت محور بيشتر در آن احساس شود.

اسلامي، سيد يحيي

1396

168ص.: مصور (بخشي رنگي)

Familiar face in the modern world redesign of the entrance terminal of Imam Khomeini Airport according to the concepts of geometry, role and color in Iranian architecture

1/1/1900 12:00:00 AM

Interior Architecture , Identity , Geometry , Pattern , Color , Airport

كارشناسي ارشد