1040

معماري

طراحي سراي محله با تأكيد بر ارتقاء حضورپذيري (نمونه موردي: محله تجريش تهران)

همانطور كه مي دانيم، انسان براي رسيدن به نيازهاي اجتماعي خود ناچار به تعامل با افراد ديگر است. از همين رو بر لزوم پرداختن به محيط هاي حضور پذير در فضاهاي شهري، جهت تحقق نيازهاي اجتماعي، تأكيد مي گردد. اما مقولات زيادي در امر حضور پذيري در فضاهاي شهري و محله تأثيرگذارند كه هر كدام با توجه به شرايط و زمينه هاي مختلف اجتماعي و فرهنگي عمل مي كنند. پژوهش حاضر در راستاي دستيابي به معيارها و شاخص هاي مورد نياز در راستاي طراحي فضاي ديدار و تعامل اجتماعي ميان هم محله اي ها گام برداشته است. لذا در اين نوشتار با هدف تدوين چارچوب نظري براي بازخواني فضاي اجتماعي محلات شهري و اهميت تعاملات مردمي در ارتقاء حيات اجتماعي آن ها، در يك پژوهش كاربردي با رويكرد تفسيرگرايي به صورت تحليلي ـ توصيفي و با روش جمع آوري اطلاعات از طريق مطالعات ميداني و كتابخانه اي، ابتدا با نگاهي تحليلي به آراي برخي انديشمندان، تعريف روشني از بعد اجتماعي محله، ارائه و سپس معيارها و شاخص هاي موثر بر حضورپذيري آن ها مورد بررسي قرار گرفته است. در گام بعدي شاخص ها در آستان امامزاده صالح (ع) بعنوان يكي از محبوبترين فضاهاي محله از ديدگاه ساكنين، از روش مشاهده مستقيم و غيرمستقيم، مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد معيارهاي امنيت، سرزندگي، فعاليت و حضور ديگران بيشترين تأثير را در حضور ساكنين در فضاهاي جمعي محله ايفا مي كند. و در انتها به ارائه راهكارهايي جهت تحقق حضور پذيري در محله پرداخته شده است. كليد واژگان: سراي محله، حضور پذيري، محله، تجريش، تعاملات، فضاي جمعي

طراحي سراي محله تجريش

دباغ، امير مسعود

1396

176ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

Neighborhood Center design with emphasis on presence of people enhancement Case study:Tajrish neighborhood of Tehran

neighborhood , presence , neighborhood , Tajrish , interactions , collective space

Design center of Tajrish neighborhood

كارشناسي ارشد