1039

مهندسي معماري

امروزه بحث پيرامون مفهوم مكان، نحوه ادراك فرد از مكان و چگونگي تجربه آن توسط فرد از مباحث مهم مطرح در معماري و شهرسازي و به ويژه در حوزه علوم رفتاري است. از ديدگاه بسياري از نظريه پردازان، مكان هاي مختلف، به طور فزاينده اي مفهوم خود را از دست داده اند و با يكديگر بيگانه هستند و در يك ارتباط هماهنگ با يكديگر قرار ندارند. شناخت معناي مكان و روند شكل گيري آن و نيز پارامترهاي تاثير گذار بر آن مي تواند در خلق محيطي مطلوب كه هدف اصلي معماري و شهرسازي است تاثيرگذار باشد. با اين نگرش، تحقيق حاضر كه با هدف بازشناسي مفهوم حس مكان در محيط هاي انسان ساخت (محله مسكوني) انجام مي شود، يك مطالعه كيفي است. در حقيقت نوعي ارزش گذاري و تعيين كيفيت مكان است و با اندوخته هاي ذهني فرد ارتباط برقرار مي كند. هدف كلي از پژوهش حاضر سنجش عناصر موثر در ايجاد معناي مكان و بررسي تفاوت آن از طريق بررسي و تحليل نظريه هاي موجود در زمينه تعريف مكان، فضا و حس مكان و چگونگي ادراك آن پرداخته و عوامل موثر بر حس مكان مجتمع هاي مسكوني را بررسي كرده. روش تحقيق حاضر اكتشافي است. نتايج حاكي از آن است كه اكثر معماران عوامل فردي را در شكل گيري معنا بسيار موثر مي دانند. واژه هاي كليدي: مسكن، مكان، معناي مكان، احساس تعلق

افشار، سياوش

1397

190ص.: شكل

Designing a Residential Complex with a Sense of Place Approach

1/1/1900 12:00:00 AM

Housing , Place , Sense of Place , Feeling of Belonging

كارشناسي ارشد