1035

صنايع دستي

سابقه ترمه ‌‌بافي در ايران به دوران صفوي باز مي‌گردد و مراكز عمده اين هنر شهرهاي كرمان و يزد بوده‌اند. در حال حاضر بافت ترمه‌ي دستباف منسوخ گشته و ترمه‌ها را با استفاده از پيشرفته‌ترين دستگاه‌هاي بافندگي مي‌بافند كه موجب شده اين هنر بيشتر به عنوان يك صنعت مطرح باشد. به دليل تغيير در روش‌هاي بافت، الياف، طرح‌ و رنگ در دوران حاضر تنها نقوش ترمه‌ها هستند كه اين بافته‌ها را از ساير منسوجات متمايز مي‌كنند. بنابراين آنچه كه در رابطه با اين هنر_صنعت ضروري بوده و هدف اين پژوهش كاربردي انتخاب شده است، احياي اين هنر به شيوه‌ي دستباف و حفظ نقوش و طرح‌هاي اصيل ترمه بافي است. ضمن اين كه كاربردي كردن آن با توجه به شرايط روز مد نظر اين پژوهش مي‌باشد. روش تحقيق به شيوه توصيفي_تحليلي و نحوه گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه‌اي و ميداني بوده است. مهم‌ترين يافته‌ي به دست آمده از پژوهش نشان مي‌دهد كه روش بافت ناشي از تغيير در شيوه‌ي سنتي بافت ترمه بر ساير ويژگي‌هاي اين بافته‌ها بي‌تاثير نبوده و موجب ايجاد دگرگوني‌هايي در طرح‌ها و نقوش، رنگ‌ها و موارد كاربردي ترمه‌ها شده‌ است و با وجود از ميان رفتن محدوديت‌هاي بافت نقشه‌هاي پيچيده در ترمه بافي، امروزه بيشتر شاهد طرح‌هاي ساده‌تر و در مواردي دور از ماهيت نقشي ترمه مي‌باشيم. در نهايت مي‌توان با تلفيق ترمه‌ي دستباف با ساير محصولات صنايع دستي و استفاده از آن در صنعت مد و پوشاك به احياء اين هنر در دوران حاضر كمك كرد. واژگان كليدي: ترمه، روش بافت، انگشتباف، دستوري، ماشيني.

هوشيار، مهران

نعيمايي، عبدالعلي

1397

179ص.: مصور (بخشي رنگي)

Analyzing the methods of Iranian Termeh texture from the Safavid era in order to revive and expand this art in the present age

1/1/1900 12:00:00 AM

Termeh , Weaving Technique , Hand_woven , Dastouri , Machine_woven

كارشناسي ارشد