1016

سينما

روايت شناسي سينماي دهه‌ي هشتاد ايران با رويكرد نئوفرماليستي

موضوع اين پژوهش روايت‌شناسي سينماي دهه‌ي هشتاد ايران با رويكرد نئوفرماليستي است. در اين دهه تغييراتي اساسي در مجموعه‌ي عناصر روايي تشكيل‌دهنده‌ي سينما شكل گرفت، تغييراتي كه از سالهاي آغازين دهه‌ي 40 به مرور وارد سينماي ايران شدند. اين نگرش هر چند در آغاز با استقبال مخاطبين مواجه نشد، اما با گذشت زمان توانست خود را به عنوان يك بديل در مقابل جريال مرسوم كه همان نگرش روايي مبتني بر اصول و قواعد سينماي كلاسيك بود نشان دهد. در پژوهش مورد نظر سعي شد با انتخاب و بررسي 5 فيلم متفاوت از منظر روايي در دهه‌ي 80 و همچنين مثال‌هايي از ساير فيلم‌هاي همان سال‌ها، به تغيير ديدگاه روايي در جريان جديد پرداخته شود. اين تغييرات در قالب‌هاي مدرن، پست‌مدرن و روايت‌هاي غيرخطي نمود بارزي داشتند كه در پژوهش موردنظر با واكاوي و تجزيه و تحليل عناصر تشكيل‌دهنده‌ي آنها، هم در فصل مباني نظري و همچنين در فصل بررسي يافته‌هاي تحقيق، به آنها اشاره شده است. در نهايت با در نظر گرفتن تمام موارد مطرح‌شده به اين نتيجه رسيديم كه سينماي دهه‌ي 80 ايران با تغيير نگرش در فرم و محتواي روايت، ديگر براي مخاطب عام در سينما امري ناشناخته و غير قابل قبول نيست و عنصر همذات‌پنداري با مفهوم سينما در اين دهه بهتر از دهه‌هاي گذشته در رابطه با اين تغيير نگرش ايجاد شده است.

فيلم كوتاه اندي وارهول

روحاني، علي

1395

106 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Narratology in Iran's Cinema during The 1380s

cinema , narrative , narrator , narrative time , novel structures

Andy Warhool short film

كارشناسي ارشد