1000

ادبيات نمايشي

تمهيدات بازتابندگي در درام موج نوي ايران (57-1340)

مطالعه چگونگي بهره‌ بردن نمايشنامه‌هاي ايراني تئاتر موج نوي ايران از تمهيدات بازتابندگي و كاركرد اين تمهيدات در آثار مذكور هدف اصلي اين پژوهش است. در سال‌هاي 57-1340 حركاتي نوگرايانه در راستاي حصول به فرم جديدي از هنر در ايران شكل گرفت كه ريشه در تغييرات اجتماعي، سياسي، اقتصادي و آموزشي داشت. تمهيدات بازتابندگي يكي از ابزارهايي بود كه برخي از نمايشنامه نويسان آن دوره مانند بيضايي، خلج و فرسي به منظور پاسخ دهي به اين خواست جديد در تئاتر، از آن بهره بردند. تمهيدات بازتابندگي به پنج شكل در ادبيات نمايشي نمود مي‌يابند؛ درام در درام، نقش بازي كردن و استراق سمع، كنارگويي، خودارجاعي و ارجاع به ساير متون ادبي. انواع تمهيدات بازتابندگي، چگونگي كاركرد آن‌ها و رويكرد‌هاي بهره گيري از اين تمهيدات در درام موج نوي ايران از عمده پرسش‌هاي مطرح شده در اين رساله هستند. در نتيجه، در مي‌يابيم درا‌م‌هاي بازتابنده موج نوي ايران با سه رويكرد متفاوت از پنج دسته متمايز تمهيدات بازتابندگي در راستاي رسيدن به چهار رويكرد مختلف بهره برده‌اند. رساله حاضر از الگوي متون روايي و دراماتيك مانفرد فيستر براي تحليل ساختار درام بازتابنده بهره برده است.

نمايشنامه سفري به قاره هشتم

اسدي، سعيد

1394

141 ص.: جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

Reflexivity in New Wave of Iranian Dramatic Text (1962-79)

Travel to the eighth continent

كارشناسي ارشد

هنر